Razende Reporter Deel 13

Goedendag Vrienden van de Pluimvee- en Konijnenfokkers Vereniging Nieuwkoop en Omstreken.

Ik heb de laatste tijd weer heel veel zaken meegemaakt en gezien waar ik graag met jullie van gedachte wilt wisselen. Maar eigenlijk kan het ook weer niet, want jullie lezen het stukje en hebt er een mening over, en ik krijg er heel vaak geen weerwoord op.
Eigenlijk moeten wij gewoon op een saaie regenachtige dag bij elkaar komen en gewoon eens met elkaar praten. Maar dat in het achterhoofd hebbende kunnen wij deze zomer wel elke dag bij elkaar komen, want regenachtig is hij wel verlopen.

Maar laat ik maar gewoon vertellen wat ik hebt gehoord en wat ik met diverse personen hebt besproken, dan kunnen wij, als het toch eens gebeurt dat we samen zitten te praten, het bespreken met elkaar!

 

 

Het was een regenachtige dag dat ik ’s middags eens het idee had om bij E. de Jong langs te gaan om hem met een bezoekje te verblijden.
Bij aankomst op de Lindelaan in Nieuwkoop, hoorde ik van zijn vriendin dat Ed net vertokken was richting Johan om de Jong Dierendag te bespreken. Aangezien ik dacht hier misschien wel een leuk verhaaltje in zal zitten ging ik ook maar richting Johan, niet om mezelf op te dringen maar ik moest toch nog Hooi en Stro hebben, en dit Koop ik iedere keer gewoon bij Johan.
Het is in ieder geval een stuk goedkoper dan de winkel, en het is nog steeds de crisistijd en we moeten allemaal op de uitgaven letten toch.


altBij mijn aankomst vond ik de twee gezellig keuvelend onder de grote partytent, met een lekker koud biertje in de hand. Ik dacht nog, kijk die nemen het allemaal maar lekker simpel, en genieten zolang het nog kan.
Na mijzelf neer gezeten te hebben en een lekker koud biertje van Johan niet afgeslagen te hebben vroeg ik naar de voortgang van de Jong Dierendag. Toen vertelde zij dat zij er nog niet over gesproken te hebben maar als ik wilden dan mocht ik gerust mee helpen om de Jong Dierendag tot een groot succes te maken.

 

Toen Ed het draaiboek gebracht en doorgelezen had, begonnen we met het doorspreken van de diverse dingen: waar wordt hij gehouden, wie gaat de hoofdinkopen doen en wie de kleine noodzakelijke inkopen.
Wanneer gaan de inschrijfformulieren de deur uit en wanneer wordt er besloten hoeveel keurmeesters er moeten komen.

 

Tijdens deze besprekingen ging het gesprek al snel naar hoeveel dieren een ieder zal inzenden en daarna kwam het gesprek al snel op dat het dit jaar wel heel erg tegen viel met het fokken van de diverse rassen.
Ikzelf vertelde dat ik van de vier gefokte nestjes er drie zeker niet goed zijn en dat het eerste nestje van mijn witte met de donkerblauwe, het nog steeds goed doet.
Dat als ik de beestjes bij elkaar zet voor een dekking, de voedster steeds loopt te knorren en te grommen, zodat ik denk dat de dekking is gelukt, maar na vier en een halve week blijven de jong uit?? Hoe het toch kon?? Dat wisten de beide fokkers ook niet, maar bij hen viel het fok-resultaat ook tegen, en dat van het grommen en knorren was hun ook op gevallen.
Maar wat nu werkelijk de oorzaak was wisten de medefokkers ook niet, misschien lag het wel aan het weer of had het iets te maken met de wind-stromingen of zo??

 

altNa het verder vergaderen ging het gesprek ineens over de BBQ, die ieder jaar weer gehouden wordt bij Johan. Ik had hier nog nooit van gehoord. We kwamen hier op door een vergaderpunt van ”wat gaan we voor eten uitserveren deze dag”.
De beide heren vertelde mij dat zij vroeger met de 27Mc bakjes met mekaar praten en ook 1 keer in de week, op de vrijdagavond, de Nieuwkoopse Vos organiseerde.
Aan het eind van het seizoen werd er dan een gezellige avond door hen beide georganiseerd en dat werd later de BBQ-eindfeest. Dat later weer het grote BBQ-einde-vakantiefeest werd wat bij Johan werd gehouden, en waar de vaste vriendenclub bij uitgenodigd wordt.
Hierbij wordt er van een ieder verwacht dat je je eigen BBQ vlees mee neemt en dat Johan voor de Drankjes, de Sausen en de BBQ zorgt. Aan het eind hoor je van Johan wel wat de rest kosten zijn. Als het mij leuk lijkt, mag ik ook komen, mits ik maar voor mijn eigen vlees zorg.alt

 

Na het Hooi en Stro ingeladen te hebben en natuurlijk alles te hebben betaald, ben ik weer rustig richting huis getrokken en bij thuiskomst mijn vrouw ingelicht over de uitnodiging die ik had gekregen.
Het leek haar wel gezellig maar het weer zag er niet goed uit die avond, vertelde zij mij in het voorbij lopen. Toen ik vertelde dat er een tent van 5 bij 12 meter stond waar wij veilig onder zouden zitten, was alle leed snel verdwenen.
De bewuste avond is reeds geweest en ik kan jullie met gerust hart vertellen dat het 1 groot knalfuif is geworden, met voldoende mensen die het naar hun zin hadden, met genoeg te eten en te drinken en met veel mooie verhalen waar ik jullie niet mee lastig zal vallen, want anders kan ik jullie steeds van de grond afrapen.
Toen wij eindelijk maar eens de stoute schoenen aan trokken en vertelde dat wij weer eens thuis gingen kijken, was de klok al ver voorbij het twaalf uur punt gevallen en na ons gingen er nog meer hun weg naar huis zoeken.
Ik heb nog steeds niets van Johan vernomen wat de verdere kosten waren, maar ik denk dat hij er vanzelf wel over zal beginnen.

 

Beginnen Augustus heb ik de tatoeëer expert Frans Balvers uitgenodigd bij mij thuis om mijn konijntje van een oornummer te voorzien. Ik blijf het een verschrikkelijke marteling vinden maar het is de enigste manier om de konijnen uit elkaar te houden.
Ik had er maar drie om te tatoeëren maar volgens Frans was het geen probleem, hij kwam met liefde(????) een beestje van oornummer voorzien.
Tijdens zijn bezoek hebben wij ook nog over het slechte fok resultaat gesproken. Hij vertelde mij dat hij maar 1 goed show-dier had gefokt en dat de dochter van Bram van Amsterdam er misschien wel geen 1 goede had gekregen.
Ook hij kon mij niet vertellen wat de ware toedracht is van dit verschijnsel, maar als tatoeëerder heeft hij ook niet zoveel konijnen genummerd vergeleken met verleden jaar.
Dus laten wij het maar op houden dat het een vervelende samenloop van omstandigheden is en als u wel weet wat de reden is, dan hoor ik het graag van jullie. Bij de Aar, Rijn en Gouwe Show zit ik aan tafel om het gesprek met u aan te gaan.

 

altBegin September was het dan zover, de Jong Dierendag was gekomen en ik ging met mijn drie diertjes naar Aarlanderveen. Hier waren tot mijn verbazing Ed en Johan samen met Wilma alweer druk in de weer om ales klaar te maken voor de keuring. Zelfs de eerste keurmeester was al aanwezig.
Ik ben die dag maar eens begonnen met een bakkie troost, want ik had er eigenlijk een hard hoofd in. Bij mijn controle thuis kwam ik er achter dat 1 konijn precies een oorlengte van 6cm had, en de kleurdwergen fokkers weten dat het de uiterste maat van de oortje mag zijn.
Maar goed, praatte ik tegen mezelf, laten we geen zwartkijker worden, misschien meet de keurmeester wel anders.
Toen ik aan de beurt was met mijn beestjes kwam mijn vermoede uit, de keurmeester meten ook precies 6 cm, en dat was goed maar toch was het eigenlijk niet goed ook.
De keurmeester vertelde mij dat als bij 1 beestje de oortjes 6 cm zijn, de jonge die je daar mee fokt, dan ook de oortjes 6 tot 6,5 cm worden. Dat is een factor wat je er bijna niet uit krijgt. Daar zat ik dan, misschien heb ik maar twee diertjes om te showen en die waren ook nog eens te licht, vertelde de keurmeester mij.
De moed zat ondertussen wel lager dan mijn schoenen. Ik dacht dat ik toch echt iets verkeerd had gedaan.
Gelukkig kwam het bij het napraten over de dag het ook over de te lichte beestjes. Daar vertelde Frits Verkerk: als ze te licht zijn of ze blijven erg in de rui hangen, dan moet je gewoon wat rauwe erwten door het voer doen, of je moet wat verse wilgen takken in het hok stoppen. Hij gebruikte het al jaren en zijn diertjes kwamen altijd goed op gewicht.
Dus toen begon er weer wat licht aan de horizon te komen, want dan was het hele fokseizoen toch niet helemaal verloren. alt
Bij thuiskomst meteen wat rauwe erwten gekocht en bij de plaatselijk kweker heb ik gevraagd of zij wel eens wilgen takken voor mijn hadden. De kweker vertelde mij dat er wekelijks wilgen takken gesnoeid werden om de boompjes mooi in het gareel te krijgen, dus als ik wat wilgentakken wilde, dan kon ik ze iedere week uit de bak komen vissen.
Toen ik vertelde dat ik nog geen eikenboom van een wilg kon onderscheiden, vertelde hij mij lachend hoe de tak er uit zag en vertelde hij mij ook dat hij iedere zaterdag een bosje apart zou houden voor mij.
Blij met deze informatie ben ik met een gerust hart en een bosje takken weer naar huis gegaan.

 

Hoe alles is uitgepakt zal ik in mijn volgende verhaaltje weer eens vertellen.
Omdat het zo goed was bevallen bij de Jong Dierendag, hebben ze meteen de vraag gesteld of ik mee wilden helpen met organiseren van de Aar, Rijn en Gouwe Show, en daar ben ik nu mee bezig.
Ik speek jullie wel weer eens op een regenachtige dag in de winter of ik kom jullie ongetwijfeld wel tegen op de Landelijke Shows in het land.

 

Veel Show plezier,

 

“de Razende Reporter”

Copyright ©  2018  PKV Nieuwkoop en Omstreken
Alle rechten voorbehouden.
Gemaakt door Rednose © 2015