Razende Reporter Deel 6

Van uw razende Reporter!

Beste vrienden van de Pluimvee- en Konijnenfokkers Vereniging Nieuwkoop en Omstreken.
Zoals ik in mijn vorig verhaal al vertelde, zou ik in dit verhaal terug komen op de Jongdierendag en de grote Aar, Rijn en Gouweshow.
Maar eerst gaat ik jullie iets vertellen wat ik voor die twee grote belangrijke dagen voor mijn konijntjes mee heb gemaakt, ze zijn namelijk getatoeëerd.
Nu moet u natuurlijk niet denken dat ze bij een Tatoe-Saloon zijn geweest en een Anker of een mooie Vrouw op hun arm hebben gekregen, maar zij hebben een nummer in hun oor gekregen.

Zo zat ik op een donderdagavond lekker met mijn vrouw voor de Tv naar een leuk programma te kijken over hoe ze van een oude lelijke auto een mooie exclusieve bak maakte, toen mijn telefoon afging.
Na het beantwoorden ervan bleek het Ed te zijn, die mij vertelde dat Zaterdag zijn laatste Konijntjes getatoeëerd werden en als ik tijd had, dan moest ik mijn beestjes ook maar even langs brengen.
Natuurlijk was ik eerst een beetje met stomheid geslagen, want ik begreep er eigenlijk niet zoveel van, maar Ed vertelde mij dat ze toch een registratie methode moesten hebben om de beestjes een beetje uit elkaar te houden??
Toen ik daar een beetje beschamend op moet toegeven, zei hij dat het doormiddel van een oornummer gebeurde. Daarmee was de Club van de Fokker en het nummer van het konijn van mij, bekent in een database, zodat ze altijd konden zien waar hij zich bevond.
Daarom heb ik op de Zaterdag mijn konijntjes maar in hun nieuwe verzendkist gestopt en ben vol goede moed richting het huis van Ed getrokken, om mijn konijntjes te laten registreren en zo ze hun eigen identiteit te geven.

tatoe1Bij aankomst zat Ed samen met Frans Balvers lekker in de tuin aan een bakkie koffie een beetje te keuvelen over 'Oud Nieuwkoop' en wat er was gefokt met hun beestjes.
Na een half uurtje werd er maar begonnen en eerst werden de beestjes van Ed gedaan en daarna zei Frans: “Nou, kom op met jou beestjes, laat eens zien wat jij gefokt hebt??"
Ik voelde mij op dat moment eigenlijk een beetje schuldig tegenover mijn konijntjes, want ik had gezien wat er ging gebeuren!
Er wordt namelijk met een tang vol met kleine pinnetjes, wat het nummer wordt, gewoon in het oor geknipt!
De meeste konijnen worden daar een beetje onrustig van en spartelen wat tegen, maar er zijn er bij die gillen het uit!! En wat zeggen die twee barbaren, Ed en Frans.: "Dat wordt een Kampioentje!".
Daarna worden hun oren ingesmeerd met 'Zwarte Derrie', wat volgens Frans een desinfecterend middel is, waarna ze weer teruggestopt worden in hun hok, in mijn geval terug in hun verzendkist.
Maar goed het moest toch gebeuren, anders mogen zie niet naar een Show en daar moet je toch naar toe, wil je weten of je het een beetje goed doet.

tatoe2Na eerst het Verenigingsnummer er 'ingestamd' te hebben, werden de Konijnnummers gedaan, en ja wel hoor, allebei mijn konijntjes die gilde het uit van de pijn, wat bij de twee mannen tot het uit spreken van de woorden: “Nou, daarmee kan je voor de dag komen, want het worden twee kampioenen!”.
Toch voelde het niet zo, want toch voelde ik mijn een beetje schuldig over wat ik die konijntjes had aan gedaan. Ik beloofde dat ik het goed met ze zal maken bij thuiskomst, want ik had nog wel een lekkere wortel in de kast liggen die ik hun met liefde zal geven.

Jullie zijn natuurlijk nu wel benieuwd welke Oornummers ik heb gekregen van Frans?
Welnu, de Midden Blauw Marter heeft het Oormerk 9NH-351 en de Rus-Tekening Blauw 9NH-354.
Vol trots en ook een beetje schuldig ben ik weer huiswaarts gereden en heb ze, zoals belooft, thuis een lekkere wortel uit de kast gehaald en die aan mijn konijntje gegeven.
Daardoor werd er door mij 's avonds maar iets minder wortel gegeten want die beestje hadden geleden en daar moest ik dan maar voor boeten.

jongdierendag1Voor de Jong Dierendag heb ik ze keurig Split-erwten gevoerd om ze door de Rui heen te trekken, zodat er geen nest haren meer aan zaten.
De beetjes eerst nog even geborsteld, voordat ik ze in de verzendkist hebt gestopt ,en ik vertrok vol goede moed richting Aarlanderveen, alwaar de Jong Dieren werd gehouden, niet wetende dat ik daar met een lichte deceptie weer vandaan zou komen.
Bij aankomst was het al aardig druk en ik melde mij aan de tafel van Ed en Johan. Ik hoorde dat ik als een van de laatste aan de beurt was, dus ging ik eerst maar eens wat rond kijken en een beetje mijn licht opsteken bij de andere fokkers hoe zij dit jaar gefokt hadden.
Mijn gemoed werd nog een beetje opgekrikt door Cor Ammerlaan, na het zien van mijn beestje zij hij dat de tekening heel mooi aanwezig was en dat ze er goed gevuld uitzagen (dit is volgens mij Fokkerspraat, want ze zijn nog maar net 900 gram, maar hij bedoelde dat ze mooi geproportioneerd er uit zagen).

keurmeesterToen ik aan de beurt was, zat ik toch wel weer een beetje zenuwachting aan tafel bij de Keurmeester.
Martin Kok was de Keurmeester en ik voelde mij echt weer een leerling, wachtend op het oordeel van de Meester. Over mijn konijntjes was hij lief en aardig, maar ze waren nog lang niet klaar, en daarom was hij een beetje laag met zijn eind oordeel:
- De MiddenBlauw kreeg van hem een G 91 punten en mijn Rus-Tekening Blauw kreeg een G 91½ punten.

Terwijl de andere bijna allemaal een ZG kregen, moesten mijn lieve konijntjes het doen met een G en maar heel weinig puntjes.
Toch wel wat teleurgesteld ben ik naar Frans en Ed gelopen met mijn opmerking:
”Kampioenen he!!! Waarom heb ik dan zo'n slecht predicaat? Ik dacht dat ik hier de hoofdprijzen zal weg halen???”. Zij begonnen te lachen, dat ik met de komende shows wel hogere predicaten zal krijgen, want nu zitten ze in hun eerste vacht en dat moet nog een paar keer wisselen, willen ze op hun mooist worden.
Dit maakte mij eigenlijk nog niet zo blij, maar naar mate de dag verliep en ik met meerdere fokkers had gepraat, was ik er klaar mee en was van plan om er veel aandacht aan te besteden en met de Grote Show ze een poepie te laten ruiken.

Het was alweer vrij laat geworden en wij moesten 's avonds alweer terug naar Aarlanderveen, want daar werd de BBQ aangestoken en daar wilde ik natuurlijk ook bij zijn.
Dus na mijn onkosten van de dag te hebben betaald, ben ik lekker naar huis gegaan en heb mijn beestjes in hun hok gedaan.
Mijn vrouw vond ook dat de Keurmeester geen gelijk had en mijn beestjes zijn eigenlijk de mooiste van de Jong Dierendag geweest, terwijl zij de rest van de beestjes niet had gezien.

Die avond zijn wij met z’n tweeën weer naar Aarlanderveen gegaan en daar stond de BBQ alweer te branden.
Er werd door Ed consumptiebonnen uitgedeeld, dus zijn we eerst maar wat gaan drinken en daarna hebben we ons onder de mensen begeven.
Daar had mijn vrouw ook even met Cor Ammerlaan gesproken en hij vertelde haar wat hij mij ook vertelde:
"De konijntjes zijn nog niet helemaal klaar, maar met de Show en een beetjes goede zorg vooraf, zijn zij op z’n best!" Daar hebben wij ons maar aan vast gehouden voor de avond, we hebben daar nog even wat gedronken en we hebben ook nog heerlijk het vlees gegrild en verorberd.
Het vlees was voortreffelijk, het drinken was heerlijk, de mensen waren ontzettend gezellig en de entourage was prima, dus ik ben er de volgende keer zeker weer bij.
Na nog een paar borrels te hebben gedronken en nog een paar niets zeggende gesprekken te hebben gevoerd, zijn we blij en gelukkig naar huis gegaan.

Hoe het is afgelopen met de Show vertel ik wel weer in mijn volgende verslag.

Uw 'eigenlijk toch wel blije' Razende Reporter

Wit blauw

Copyright ©  2018  PKV Nieuwkoop en Omstreken
Alle rechten voorbehouden.
Gemaakt door Rednose © 2015